لوله‌های آلیاژ پایه نیکل

عمدتاً از نیکل تشکیل شده و شامل عناصر آلیاژی دیگری مانند آهن، کروم، مولیبدن، 

 کبالت و گاهی تیتانیوم است. آلیاژهای رایج شامل Inconel، Hastelloy و Monel هستند.

قطر لوله‌ها معمولاً از 6 mm تا بیش از 100 mm متغیر است، 

 بسته به آلیاژ و نیازهای خاص کاربرد.

از نوع دیواره نازک (مثلاً 0.5 mm) تا دیواره ضخیم (مثلاً چند میلی‌متر) متغیر است،

  بسته به الزامات فشار و شرایط بهره‌برداری.

در کاربردهایی مانند مبدل‌های حرارتی، راکتورهای شیمیایی، قطعات هوافضا،

 تولید برق (بویلرها، توربین‌ها) و محیط‌های دریایی استفاده می‌شود.

استحکام کششی بالا، چقرمگی عالی، 

 و شکل‌پذیری خوب حتی در شرایط سخت.

مقاومت عالی در برابر اکسیداسیون، حفره‌زایی و خوردگی عمومی، 

 به‌ویژه در محیط‌های شیمیایی خورنده و با دمای بالا (مثلاً اسید و قلیا).

مقاومت عالی در برابر دماهای بالا (تا 1000°C یا بیشتر)، 

 که آن‌ها را برای کاربردهای حرارتی بالا مانند مبدل‌های حرارتی و قطعات کوره ایده‌آل می‌کند.

می‌توان آن‌ها را به‌صورت کشش سرد، اکسترود یا بدون درز تولید کرد و دقت و یکنواختی بالایی

  در قطر و ضخامت دیواره ارائه می‌دهند. همچنین می‌توان آن‌ها را جوش داد، لحیم‌کاری سخت کرد یا فلنج‌دار نمود.

می‌توان آن‌ها را برای افزایش استحکام، 

 مقاومت در برابر خوردگی و خواص مکانیکی، به‌ویژه برای کاربردهای پرفورمنس بالا، عملیات حرارتی کرد (آنیل یا محلول‌سازی).

قابل جوشکاری با روش‌های متداول (مثلاً TIG، MIG یا جوشکاری پلاسما)، 

 اگرچه برخی آلیاژها به دلیل استحکام بالا یا ترکیب شیمیایی، ممکن است به روش‌های جوشکاری تخصصی نیاز داشته باشند.

به دلیل هزینه بالای نیکل 

 و سایر عناصر آلیاژی، و همچنین تکنیک‌های فرآوری موردنیاز، از لوله‌های فولادی استاندارد گران‌تر است.